Παίρνει μια γερή αναπνοή, μετά φυσάει μέσα στο όργανο και φτιάχνει μια φράση με την ανάσα του.
Κι εγώ έτσι χωρίζω τις φράσεις μου:
σαν να ήταν διαφορετικές αναπνοές του μυαλού»,
έλεγε ο Τζακ Κέρουακ.
Την
εποχή που ο Τσάρλι Πάρκερ φυσούσε τις πιο γρήγορες νότες του στο άλτο σαξόφωνό
του, αλλάζοντας για πάντα τον τρόπο σκέψης της μουσικής του αυτοσχεδιασμού,
ο
Κέρουακ, με την προτροπή του Ουίλιαμ Μπάροουζ και του Άλεν Γκίνσμπεργκ
διατύπωνε
«τη θεωρία της αναπνοής σαν μέτρο, στην πρόζα και τον στίχο».
Επινοούσε
έτσι το «συντακτικό» αυτού που, ο ίδιος, ονόμασε «αυθόρμητη πρόζα».
Ο Τσάρλι
Πάρκερ δεν διατύπωσε ποτέ θεωρίες για τον αυτοσχεδιασμό...
Δεν ταίριαζε στην
ιδιοσυγκρασία του.
Εκείνος και η παρέα του πήγαιναν αργά το βράδυ στο κλαμπ
Μinton΄s Ρlayhouse στο Χάρλεμ και ούτε καν περνούσε από το μυαλό τους ότι
παίζοντας με τον τρόπο που έπαιζαν έγραφαν το καινούργιο «επαναστατικό
μανιφέστο» της τζαζ.
Ο
Κέρουακ το ήξερε αυτό,
ήξερε πώς γεννήθηκε αυτή η καινούργια μουσική και
μάλιστα επιχείρησε να το αποτυπώσει:
«Εκείνο
το βράδυ ο Τελόνιους Μονκ έπαιξε μια φάλτσα νότα στο πιάνο,
έριξε κάτι
παράταιρο μέσα στις γλυκές νότες των άλλων,
Μinton΄s Ρlayhaouse,
βραδιές που
ξεκινούν κατά τις δέκα το βράδυ και καταλήγουν σ΄ ένα ατέλειωτο jam.
Μπαρ για
έγχρωμους, κάτω από ένα ξενοδοχείο, ένας ή δύο λευκοί επισκέπτες, κάποιος από
το Columbia, κάποιος άλλος από το πουθενά...
Εκείνη τη μέρα ο Ντίζι ξαφνιάζεται
για πρώτη φορά.
Φέρνει την τρομπέτα στα χείλη του και βγάζει έναν υγρό
ξεθωριασμένο ήχο.
Το bebop είναι η γλώσσα της αμερικάνικης Αφρικής, η λέξη
«going» ακούγεται «gong».
Η Αφρική είναι η δόνηση της αναπνοής, το πόδι που
χτυπάει στον ρυθμό...
Κάνε ό,τι γουστάρεις,
παίξε μια μελωδία,
παράτα την και άρχισε
να αυτοσχεδιάζεις»
(Τζ. Κέρουακ 1959).
από τα NEA onLine 15..03.2008
